De mensen

De toekomstige bewoners

In ons ideaalbeeld wonen er straks mensen van alle leeftijden, waarin jong en oud van elkaar kunnen leren en elkaar aanvullen. Waarin iedere bewoner vanuit intrinsieke motivatie zijn bijdrage aan de woongemeenschap levert, en waar spontaan allerlei mooie dingen ontstaan. Maar ook een plek waar iedereen elkaar de ruimte geeft en gunt om dingen zelf te doen. Een plek waar er altijd even iemand op de kinderen kan passen als je onverhoopt weg moet, en een plek waar je zo lang mogelijk zelfstandig kan leven, doordat bewoners elkaar helpen waar mogelijk op het moment dat niet alles vanzelfsprekend meer gaat.

Even voorstellen

Inmiddels hebben we bewoners voor de eerste zeven huisjes. Hieronder stellen wij ons voor, zodat je een korte eerste indruk kan krijgen van de toekomstige bewoners van Allemansland.


Rob (36), Mirjam (30) en kinderen (7 en 4)
Allemanslander sinds: juli 2017
E-mailadres: fam.stam@allemans.land

Wij zijn Rob en Mirjam, initiatiefnemers van Allemansland. Samen met onze twee dochters wonen we met veel plezier in Deurne, waar onze oudste dochter ook naar school gaat (sociocratische leeromgeving LOS Deurne). Rob werkt voor een softwarebedrijf, Mirjam is onderneemster met Verwonderwereld.nl. Al lange tijd droomden we van een andere manier van leven: minder huis, meer leven. Minder individualisme, meer samen. Wonen op een manier waarbij er laagdrempelig contact is met buurtgenoten en waar spontaan samen dingen worden ondernomen. Waar het leven zich niet voornamelijk achter de voordeur afspeelt, maar ook voor een groot deel buiten, op straat, waar kinderen veilig met elkaar kunnen spelen. Zoals dat op veel plekken vanzelfsprekend was toen wij jong waren en zoals we dat nu ook nog vaak op vakantie ervaren. Lekker veel buiten zijn in contact met elkaar en onze omgeving.

We hebben een tijdje gewacht tot een dergelijk initiatief in onze regio zou starten. Toen dat niet gebeurde, hebben we in de zomer van 2017 besloten zelf het voortouw hierin te nemen.


Simone (47) en Irene (49)
Allemanslander sinds: februari 2019
E-mailadres: stoffel@allemans.land

Wij zijn Irene en Simone en wonen samen met onze hond Izzy en onze kat Storm in Helmond.

Irene werkt als klantadvies medewerkster bij het Zorgkantoor van VGZ en Simone werkt als verpleegkundige in de thuiszorg.

Onze droom is om in het groen te gaan wonen in een kleiner huis met meer vrije tijd voor onszelf. Wat ons in Allemansland enorm aanspreekt zijn de zorg voor elkaar, het samen delen, samen beslissen, het gezamenlijk gebouw en een eigen moestuin. Hoe leuk is het om dit samen met allemaal leuke mensen te mogen realiseren!

We zien het ook als een uitdaging om een stuk kleiner te gaan wonen, want hoeveel heb je nou eigenlijk nodig?

Brigit (44)
Allemanslander sinds: april 2019
E-mailadres: brigit@allemans.land

Hoi, ik ben Brigit. Sinds ik een tiener ben, ben ik donateur van 2 milieu- en natuurbeschermingsorganisaties. Ik vind het belangrijk om planten, dieren en omgevingen niet koste wat kost uit te buiten voor menselijk belang. Hierin kan ik nog veel leren, zowel in het niet tekort doen van mijn (nabije en ver weggelegen) omgeving, als het niet tekort doen van mezelf.

Ik denk in het Allemans-initiatief gevonden te hebben hoe ik mezelf geen tekort aandoe, het voelt als een waardevolle aanvulling. Door samen met anderen te kunnen gaan brainstormen over onder meer minder spullen consumeren en minder toe-eigenen ga ik ook op dat gebied stappen uitbreiden.

Giulia (34), Linda (33) en dochter (2)
Allemanslander sinds: mei 2019

Hallo! Wij zijn Giulia en Linda. Samen met onze dochter en poes vormen wij een multicultureel, energiek en creatief gezin. Italiaans is bij ons thuis de voertaal maar we zijn alvast ons beste Brabants aan het oefenen want onze grote droom komt langzaam dichterbij! In Allemansland vinden wij een fijne plek waar we, omringd door gelijkgestemden, onze toekomstdromen kunnen verwezenlijken. Een plek waar onze dochter kan opgroeien in het groen, met duurzaamheid en liefde voor de natuur als basis. Een plek waar we zo zelfvoorzienend mogelijk kunnen leven. In een leefgemeenschap waarin oog is voor elkaar voelen wij ons als een vis in het water. Wij hebben de drive om de wereld een stukje fijner en duurzamer te maken en zetten ons daar graag voor in!

Paula (50)
Allemanslander sinds: mei 2019

Paula is mijn naam en sinds mei 2019 ben ik Allemanslandse. Als jongvolwassene deed het woord ‘woongroep’ mij in eerste instantie denken aan een soort van hippiecommune, totdat ik een keer te gast was bij een woongroep en zag dat ik mijn beeld toch wat moest bijstellen. Wat me erg aansprak was het saamhorige (er voor elkaar zijn) en het gezamenlijke (gemeenschappelijke ruimte, delen van spullen).

Wij mensen zijn van oudsher gewend om in groepsverband te leven en ik denk dat we in onze westerse wereld daar wel wat vanaf gedwaald zijn. Ik vind het fijn als het contact met anderen laagdrempelig is en wat minder ‘in de agenda gepland’. Dat neemt niet weg dat ik veel waarde hecht aan respect voor elkaars privacy. De ene mens heeft meer behoefte aan contact dan de andere en natuurlijk is het ook heerlijk om je terug te kunnen trekken in de beslotenheid van je eigen huisje.

Tegenwoordig is duurzaamheid een belangrijk thema en dit zal dan ook zeker een belangrijke rol gaan spelen in Allemansland. Leuk dat ik daar m’n steentje aan bij kan dragen.


Anja (64)
Allemanslander sinds: augustus 2019

Mijn naam is Anja en ik woon momenteel in Eindhoven.
Ik ben 64, super fit en werk twee dagen per week als vrijwilligster op een zorgboerderij in Eindhoven. In mijn vrije tijd ben ik het liefst buiten. Twee à drie dagen per week trek ik er op uit de natuur in, te voet of op de fiets.

Ik heb er voor gekozen om in Allemansland te gaan wonen, omdat waar ik nu woon iedereen erg op zichzelf is en de wijk serieus aan het verloederen is.
Wat wij “Allemanslanders” aan het realiseren zijn spreekt mij dan ook heel erg aan. Ecologisch en duurzaam wonen, een voorbeeld zijn voor anderen, en mede daardoor kan ik hopelijk een mooiere aarde doorgeven aan mijn drie dochters (en wie weet ooit kleinkinderen).

Daarnaast wil ik graag onderdeel zijn van een gemeenschap. Nu al voelen we ons betrokken bij en verantwoordelijk voor elkaar en voor onze toekomstige leefomgeving.

Als we straks een moestuin hebben, steek ik graag de handen uit de mouwen, maar ook snoeien en ander groenonderhoud vind ik leuk om te doen. Is het weer echter te slecht of als ik toe ben aan een beetje rust dan vind ik het heerlijk om te lezen.


Wilma (57)
Allemanslander sinds: september 2019

Ik ben Wilma, moeder van 4 inmiddels volwassen kinderen die in en uit vliegen, reizen, bij vriendjes wonen, etc. Als een Sneeuwwitje zou ik elke dag kunnen kiezen in welk bed ik wil slapen en ik realiseer me de (overbodige) luxe van een groot huis. Ik ben inmiddels 57 en heb afgelopen jaar tweemaal meegeholpen met verhuizen van mensen die in een 55+ woongroep gingen wonen, beiden in een appartementencomplex. Heerlijk om weer eens fris en overzichtelijk te beginnen en te ‘ontspullen’. Maar voor mij was ook voelbaar dat ik direct naar buiten moet kunnen, ruimte om me heen wil. Misschien trap ik sommige mensen op hun ziel als ik zeg dat de 55+ grens me toch al iets teveel aan ‘het voorportaal’ doet denken. Dus wat past dan wel? Ik ging eens Googlen op Funda voor bestaande kleinere woningen en lezen over anders wonen, waarbij wonen in een tiny house me toch net iets té tiny is. En zo al surfende kwam ik toevallig bij Allemansland uit en dat was voor mij het juiste antwoord. Ik heb zonder aarzeling ja gezegd (en zij gelukkig ook tegen mij).

Het lijkt me fijn om in vrijheid te wonen, ‘buiten’, en me toch ingebed te voelen in een groep mensen. Mensen die naar elkaar omzien, elkaar kennen, energie willen steken in ‘samen zorgdragen’ voor hun woonomgeving en de aarde, zonder dat het verplicht is een bepaalde leefstijl aan te hangen, die vrijheid én verantwoordelijkheid ook hoog in het vaandel hebben. Het lijkt er op dat ik dat daadwerkelijk gevonden heb in Allemansland. De ontmoetingen, de gezamenlijke activiteiten bevestigen mijn beeld steeds opnieuw weer. We hoeven geen vrienden van elkaar te zijn, maar het wederzijds respect is in alles terug te vinden. Het is spannend maar ook erg boeiend en leuk om in een nieuw project te stappen, nog niet wetend of het uiteindelijk haalbaar zal zijn, maar het proces is zonder meer verrijkend. En ja, ik zal uiteindelijk graag , behalve duurzaam en energieneutraal, ook levensfasebestendig willen bouwen, zodat dit uiteindelijk dan toch míjn laatste rustplek kan gaan worden.

Nog kort iets over mij als persoontje: naast mijn moederschap, werk ik met ontzettend veel plezier op het Levensatelier in Asten als therapeut (4 dgn p/w) met volwassenen. Ik hou van wandelen, zowel in binnen- als buitenland, schilderen, live muziekoptredens bezoeken, dansen, toneelspelen, kampvuurtje stoken. Ik heb geen verstand van moestuinen, voedselbossen, dieren, etc, maar ga er vanuit dat ik na een dagje werken heerlijk kan genieten van domweg onkruid plukken, rommel ruimen, iets organiseren, omdat ík dat wil en niet omdat het móet. Ik droom nog lekker even verder en hoop dat we snel weten of en hoe we onder dit luchtkasteel echte funderingen kunnen gaan leggen.

Bewoner worden
Wil je meer weten, overweeg je toekomstig bewoner te worden, of wil je ons helpen bij het opzetten van de woongemeenschap? Neem gerust contact met (één van) ons op, of sluit je aan bij onze Facebookgroep. We houden regelmatig samenkomsten waar geïnteresseerden kennis kunnen maken met elkaar. Je kan je ook vrijblijvend inschrijven op een huisje.