De mensen

De toekomstige bewoners

In ons ideaalbeeld wonen er straks mensen van alle leeftijden, waarin jong en oud van elkaar kunnen leren en elkaar aanvullen. Waarin iedere bewoner vanuit intrinsieke motivatie zijn bijdrage aan de woongemeenschap levert, en waar spontaan allerlei mooie dingen ontstaan. Maar ook een plek waar iedereen elkaar de ruimte geeft en gunt om dingen zelf te doen. Een plek waar er altijd even iemand op de kinderen kan passen als je onverhoopt weg moet, en een plek waar je zo lang mogelijk zelfstandig kan leven, doordat bewoners elkaar helpen waar mogelijk op het moment dat niet alles vanzelfsprekend meer gaat.

Even voorstellen

Inmiddels hebben we bewoners voor de eerste tien huisjes. Hieronder stellen een aantal van ons zich voor, zodat je een korte eerste indruk kan krijgen van de toekomstige bewoners van Allemansland.

Hoi, ik ben Brigit (1975). Sinds ik een tiener ben, ben ik donateur van 2 milieu- en natuurbeschermingsorganisaties. Ik vind het belangrijk om planten, dieren en omgevingen niet koste wat kost uit te buiten voor menselijk belang. Hierin kan ik nog veel leren, zowel in het niet tekort doen van mijn (nabije en ver weggelegen) omgeving, als het niet tekort doen van mezelf. Ik denk in het Allemans-initiatief gevonden te hebben hoe ik mezelf geen tekort aandoe, het voelt als een waardevolle aanvulling. Door samen met anderen te kunnen gaan brainstormen over onder meer minder spullen consumeren en minder toe-eigenen ga ik ook op dat gebied stappen uitbreiden.
Mijn naam is Anja (1955), en ik woon momenteel in Eindhoven. Ik ben super fit en werk twee dagen per week als vrijwilligster op een zorgboerderij in Eindhoven. In mijn vrije tijd ben ik het liefst buiten. Twee à drie dagen per week trek ik er op uit de natuur in, te voet of op de fiets. Ik heb er voor gekozen om in Allemansland te gaan wonen, omdat waar ik nu woon iedereen erg op zichzelf is en de wijk serieus aan het verloederen is. Wat wij “Allemanslanders” aan het realiseren zijn spreekt mij dan ook heel erg aan. Ecologisch en duurzaam wonen, een voorbeeld zijn voor anderen, en mede daardoor kan ik hopelijk een mooiere aarde doorgeven aan mijn drie dochters (en wie weet ooit kleinkinderen). Daarnaast wil ik graag onderdeel zijn van een gemeenschap. Nu al voelen we ons betrokken bij en verantwoordelijk voor elkaar en voor onze toekomstige leefomgeving. Als we straks een moestuin hebben, steek ik graag de handen uit de mouwen, maar ook snoeien en ander groenonderhoud vind ik leuk om te doen. Is het weer echter te slecht of als ik toe ben aan een beetje rust dan vind ik het heerlijk om te lezen.
Ik ben Wilma (1962), moeder van 4 inmiddels volwassen kinderen en ik realiseer me de (overbodige) luxe van een groot huis. Ik heb afgelopen jaren tweemaal meegeholpen met verhuizen van mensen die in een 55+ woongroep gingen wonen, beiden in een appartementencomplex. Heerlijk om weer eens fris en overzichtelijk te beginnen en te ‘ontspullen’. Maar voor mij was ook voelbaar dat ik direct naar buiten moet kunnen, ruimte om me heen wil. Misschien trap ik sommige mensen op hun ziel als ik zeg dat de 55+ grens me toch ook al iets teveel aan ‘het voorportaal’ doet denken. Dus wat past dan wel? Googlend kwam ik toevallig bij Allemansland uit en dat was voor mij het juiste antwoord. Ik heb zonder aarzeling ja gezegd (en zij gelukkig ook tegen mij). Het lijkt me fijn om in vrijheid te wonen, ‘buiten’, en me toch ingebed te voelen in een groep mensen. Mensen die naar elkaar omzien, elkaar kennen, energie willen steken in ‘samen zorg dragen’ voor hun woonomgeving en de aarde, zonder dat het verplicht is een bepaalde leefstijl aan te hangen, die vrijheid én verantwoordelijkheid ook hoog in het vaandel hebben. Het lijkt er op dat ik dat daadwerkelijk gevonden heb in Allemansland. De ontmoetingen, de gezamenlijke activiteiten bevestigen mijn beeld steeds opnieuw weer. We hoeven geen vrienden van elkaar te zijn, maar het wederzijds respect is in alles terug te vinden. Het is spannend maar ook erg boeiend en leuk om in een nieuw project te stappen, nog niet wetend of het uiteindelijk haalbaar zal zijn, maar het proces is zonder meer verrijkend. En ja, ik zal uiteindelijk graag , behalve duurzaam en energieneutraal, ook levensfasebestendig willen bouwen, zodat dit uiteindelijk dan toch mijn laatste rustplek kan gaan worden. Nog kort iets over mij als persoontje: ik werk met ontzettend veel plezier op het Levensatelier in Asten als therapeut (4 dgn p/w) met volwassenen. Ik hou van wandelen, zowel in binnen- als buitenland, schilderen, live muziekoptredens bezoeken, dansen, toneelspelen, kampvuurtje stoken. Ik heb geen verstand van moestuinen, voedselbossen, dieren, etc, maar ga er vanuit dat ik na een dagje werken heerlijk kan genieten van domweg onkruid plukken, rommel ruimen, iets organiseren, omdat ík dat wil en niet omdat het móet. Ik droom nog lekker even verder en hoop dat we snel weten of en hoe we onder dit luchtkasteel echte funderingen kunnen gaan leggen.
Wij, Ien (1959) en Nout (1953) zijn erg geïnteresseerd in milieubewust leven en werken. 26 jaar hebben we met veel bevlogenheid als ondernemers in de natuurvoedingsbranche gewerkt. 14 jaar geleden zijn we van werk veranderd! Nout werkt nu als ecologisch boomverzorger en ontwerpt organische natuurlijke speelplekken voor kinderen. Daarnaast organiseert hij educatieve natuurworkshops en is Natuurwijzer van Staatsbosbeheer. Ien werkt als leer- werkbegeleider samen met mensen met een ondersteuningsvraag op een zorgboerderij. Als ecologisch hovenier weet zij veel van wilde planten en het landschap. Haar ervaring is, dat werken in een groene omgeving, met je handen in de grond, heel harmoniserend en helend kan werken.
Mensen/mensen zijn wij…………..graag werken en wonen wij samen met anderen en zorgen wij voor elkaar en onze directe woonomgeving. Wij zien, met Allemansland, een plek voor ons waar het mogelijk is om in verbondenheid samen te leven (nabuurschap) en waar zorg voor elkaar en onze leefomgeving verweven is. We willen graag van Allemansland een “groene parel” maken waar het natuurlijke karakter van de omgeving versterkt wordt en waar mens en dier van kan genieten. .Wij streven naar een zo groot mogelijke mate van zelfvoorzienend zijn met een duurzaam en milieuvriendelijk karakter van ons huis en tuin.
Met creativiteit, inventiviteit, begeisterung, en samen werken met anderen komen de mooiste dingen tot stand is onze ervaring!
Wij zijn Thibault (1988) en Laura (1990). Samen met onze twee honden wonen we op het moment in Gemonde, onder de rook van ’s-Hertogenbosch. Oorspronkelijk zijn we allebei afkomstig uit Limburg, Thibault uit een klein dorpje in Zuid-Limburg, Laura uit Weert, vlakbij Deurne. Thibault werkt als product manager bij een softwarebedrijf, Laura is onderzoeker en docent aan de TU in Eindhoven. Al jaren proberen we steeds weer nieuwe stapjes in de richting van een duurzaam en bewust leven te zetten. Van onszelf zijn we altijd al weinig geïnteresseerd geweest in steeds groter, mooier, duurder. Tiny houses vinden we op dit gebied een erg mooi concept, waarbij de geest ervan en het ontspullen ons vooral aanspreekt, zonder dat dit per se maximaal 50m2 hoeft te zijn. Sinds een paar jaar wonen we in een nieuwbouwwoning. Natuurlijk al redelijk energiezuinig, maar nog ‘traditioneel’ gebouwd met steen en beton. Duurzame en ecologisch verantwoorde bouwmaterialen trokken steeds meer onze interesse, waarbij we al snel bekend raakten met ecodorpen. Wooninitiatieven van gelijkgestemden die bewust voor meer gezamenlijkheid kiezen. Allemansland brengt voor ons al dit soort dingen en meer samen. Duurzaam en energieneutraal bouwen en wonen, en samenleven met een hechte gemeenschap in een natuurlijke en groene omgeving. Zonder dat dit gedwongen voelt, met een juiste balans tussen privacy en gedeelde verantwoordelijkheid.
Hoi, ik ben Margit (1967) en woon samen met mijn 2 honden in het Brabantse Liessel. Ik vind het heerlijk om dagelijks een wandeling met mijn honden te maken door de bossen of in de Peel. Verder hou ik van mountainbiken en ben ik best handig en creatief.
Ik vind het belangrijk om milieubewust te leven en gezond/biologisch te eten om zo een steentje bij te dragen aan een mooiere wereld voor mens, dier en milieu. Duurzaam bouwen en wonen is de volgende stap en dat hoop ik te kunnen bewerkstelligen in de vorm van Allemansland samen met de medebewoners. Na Allemansland al enkele jaren op een afstandje te hebben gevolgd heb ik begin 2021 besloten om aan te sluiten. Het samenwonen met een gelijkgestemde groep in een mooie natuurlijke omgeving waar zowel saamhorigheid als privacy belangrijk zijn, lijkt een droom te zijn die hopelijk op korte termijn werkelijkheid gaat worden. Tja en de droom die ik al heb vanaf mijn jeugd om zelf een varken te hebben zou hier ook wel eens werkelijkheid kunnen worden.
Hallo, ik ben Harry (1962) en woon momenteel in Helmond. Alleen, in een te groot rijtjeshuis in een ‘anonieme’ buurt. Enkele jaren geleden kreeg ik lucht van het Allemansland project, er werd info verstrekt over het initiatief op een markt en ik was meteen door het plan gegrepen! Hoe leuk is het om met mede gelijk denkende samen je voetafdruk in deze wereld te verkleinen; samen te wonen, moestuin onderhouden, spullen delen, etc. en als in een kleine leefgemeenschap als nodig er voor elkaar te zijn! Nabuurschap heette dat vroeger. Gebruikmaking van alternatieve energie, ontspullen en biologisch samen je eigen groenten en fruit verbouwen zijn enkele van de punten waar ik extra naar uit kijk.
Ruim één jaar geleden heb ik Marlie leren kennen en al snel aan haar het Allemansland virus overgedragen. Samen dromen we nu van deze, nu nog op papier, idyllische mooi plek om samen verder te gaan…
— 
Hoi, Mijn naam is Marlie (1962) en ik woon op dit moment in Amsterdam. Dat bevalt heel goed, maar ik ben niet alleen een stadsmens. Ik ben geboren in Limburg en opgegroeid in een groene omgeving en naarmate ik ouder wordt komt die behoefte aan een groenere omgeving steeds meer boven drijven.
Ik koester al langer de wens om socialer, duurzamer én groener te leven. Toen ik door Harry in aanraking kwam met Allemansland was ik meteen verkocht. Op de eerste plaats door de sympathieke mensen die zich tot nu toe hebben aangesloten bij Allemansland en dan de gedachte om met zulke fijne mensen een kleine gemeenschap te kunnen gaan vormen. Ik vind het een uitgelezen kans om mijn ideeën en dromen over mijn ideale manier van wonen en leven met mensen, die dezelfde ideeën koesteren, te verwezenlijken.
Samen met Harry ga ik ervoor…. met veel enthousiasme!
Mijn naam is Ingeborg van der Singel (1963) en woon al bijna mijn hele leven in Deurne. Dat dit initiatief vorm krijgt in mijn dorp, vind ik echt super! In het dagelijks leven ben ik docent op een mbo en geef  het vak Nederlands en Burgerschap. Het mogen bijdragen aan de ontwikkeling van jonge mensen, zie ik als een investering in de toekomst van ons allen. Zolang ik mij kan herinneren, is het mijn wens om groener en gezelliger te wonen.  Ik heb een groot hart voor mens, dier & milieu en een grote zorg om wat er met het klimaat gaande is. In het dagelijks leven probeer ik mijn steentje bij te dragen en klimaatneutraal wonen en het delen van spullen is een verlengde daarvan. Zoals Loesje zegt: ‘ Als wij nou veranderen, hoeft het klimaat het niet te doen’. Deel uitmaken van een gemeenschap zonder de natuurlijke behoefte aan privacy uit het oog te verliezen is een avontuur. Een waardevol avontuur en ik ben trots er deel van uit te maken.
Mijn naam is Gerda (1933), getrouwd, woon in Lierop en heb drie kinderen en zeven kleinkinderen. Sinds mijn dementerende man bijna één jaar geleden in een verzorgingstehuis terecht gekomen is, woon ik alleen in een groot huis met een grote tuin. Ondanks dat ik veel vrienden heb en sociaal me onder de mensen begeef vind ik bij Allemansland een fijne groep warme mensen waar ik me prettig bij voel en waar ik graag bij zou wonen. Het heeft me altijd al leuk geleken in een klein, knus huis te wonen en een tiny house in het groen, net buiten Deurne past precies in mijn situatie. Ik ben graag onder de mensen, maar wil ook graag een plekje voor mezelf en dat kan daar. Door dingen samen met anderen te ondernemen kan ik sommige van mijn hobby’s gewoon voortzetten. Als belangrijkste tuinieren. Artrose staat het me niet meer toe zelfstandig mijn tuin bij te houden en groente te verbouwen. Allemansland heeft een voedselbos en biologische groentetuin in hun programma staan. Het samen beheren en onderhouden van de moestuin lijkt me erg leuk. Ook vind ik het fijn anderen te ondersteunen; een praatje maken, of een pannetje soep brengen als nodig.

Bewoner worden
Wil je meer weten, overweeg je toekomstig bewoner te worden, of wil je ons helpen bij het opzetten van de woongemeenschap? Neem gerust contact met ons op, of sluit je aan bij onze Facebookgroep. We houden regelmatig samenkomsten waar geïnteresseerden kennis kunnen maken met elkaar. Je kan je ook vrijblijvend inschrijven voor een huisje of met ons mee gaan pionieren.